SCENARIUSZ

OBCHODÓW DNIA PAPIESKIEGO

W PUBLICZNEJ SZKOLE PODSTAWOWEJ

IM. MARII KOWNACKIEJ W PŁOSKACH

 

Miejsce:                                korytarz – parter

Czas przeprowadzenia:      11 października 2007, 13.15

Dla kogo:                             uczniowie klas 0 – VI, nauczyciele, personel szkoły

 

Część artystyczna – nabożeństwo

 

 

Gwiazdo śliczna, wspaniała – 2 zwrotki

 

Dziesiątka różańca w intencji o rychła beatyfikację Jana Pawła II

 

Dnia 18 maja 1920 roku w Wadowicach przychodzi na świat Karol Józef Wojtyła, syn Karola i Emilii. Był to bardzo burzliwy czas w dziejach Polski, dopiero, co powstałego państwa Polskiego. Na Górnym Śląsku trwały trzy powstania śląskie, na północy trwały walki o Wilno, a na Zaolziu wybuchły walki o Spisz i Orawę. W tum także czasie prowadzona była wojna polsko – bolszewicka.

Trzydzieści trzy dni później, 20 czerwca, rodzice przynieśli Karola, a by go ochrzcić. Po latach papież tak wspomina ten czas:

„Kiedy patrzę wstecz, widzę, jak droga mojego życia poprzez środowisko tutejsze, poprzez parafię, poprzez rodzinę, prowadzi mnie do jednego miejsca, do chrzcielnicy w wadowickim kościele parafialnym. Przy tej chrzcielnicy w wadowickim kościele zostałem przyjęty do łaski Bożego Synostwa i wiary Odkupiciela mojego, do wspólnoty Jego Kościoła, w dniu 20 czerwca 1920 roku”.

W domu rodzinnym Wojtyłów, w którym urodził się przyszły papież była zawsze miła i życzliwa atmosfera. Mama brała małego Karola i mówiła „ Karolku, zostaniesz wielkim człowiekiem.

Pierwszym ciosem dla Karola byłą śmierć matki. Stało się to 14 kwietnia 1929 roku. Od tej pory ojciec i starszy brat otoczyli go szczególną opieką. Po latach w hołdzie matce spod ręki Karola wychodzi wiersz „Emilii – Matce mojej”.

 

 

 

Nad Twoją białą mogiłą

białe kwitną życia kwiaty -

- o, ileż lat to już było

bez Ciebie - przed iluż to laty?

 

Nad Twoją białą mogiłą,

od lat tylu już zamkniętą,

spokój krąży z dziwną siłą,

z siłą, jak śmierć - niepojętą.

 

Nad Twoją białą mogiłą

cisza jasna promienieje,

jakby w górę coś wznosiło,

jakby krzepiło nadzieję.

 

Nad Twoją białą mogiłą

klęknąłem ze swoim smutkiem

-o, jak to dawno już było

-jak się dziś zdaje malutkiem.

 

Nad Twoją białą mogiłą,

o Matko - zgasłe kochanie –

me usta szeptały bezsiłą:

- Daj wieczne odpoczywanie -

 

Trzy lata później spokój życia przyszłego papieża zakłucia śmierć starszego brata Edmunda, który będąc lekarzem zaraził się od pacjentki szkarlatyną i zmarł.

W szkole Lolek, bo tak wołali na niego rodzice, koledzy i znajomi, był bardzo dobrym uczniem. Uczył się na samych piątkach, był dobry z języków obcych, a ponadto bardzo chętnie uczestniczył w pracach szkolnego kółka teatralnego. Te wszystkie umiejętności nie przeszkodziły mu w byciu dobrym i zawsze chętnym do pomocy kolegą. Szkołę ukończył z najlepszymi wynikami.

W 1938 roku Karol wraz z ojcem opuszcza już na zawsze Wadowice. Przenoszą się do Krakowa. Tam ich zastaje druga wojna światowa. W tym czasie nasilają się aresztowania i wywózki młodzieży polskiej do III Rzeszy na przymusowe roboty. Aby tego uniknąć Karol zatrudnia się do pracy w kamieniołomach. Konspiracyjnie, to znaczy w tajemnicy przed Niemcami bierze udział w tajnym kole teatralnym. W tym także czasie podejmuje decyzję o zostaniu księdzem.

Po zakończeniu wojny 1 listopada 1946 roku krakowski kardynał Adam Sapieha wyświeca Karola Wojtyłę na prezbitera, a 2 listopada nowy ksiądz odprawia już swoją pierwszą msze prymicyjną w kaplicy św. Leonarda w katedrze wawelskiej.

Niegowić i ul. Floriańska w Krakowie to miejsca, gdzie Karol Wojtyła był wikarym. Podczas prześladowań komunistycznych narodu polskiego w latach czterdziestych i pięćdziesiątych wyjeżdżał z młodzieżą w Tatry i na Mazury. Podczas jednego z takich wyjazdów dowiedział się, ze został wybrany sufraganem, czyli biskupem pomocniczym. Miało to miejsce w 28 września 1958 roku.

Wujcio, bo tak nazywali go znajomi i studenci brał udział w organizowaniu ruchu oazowego. Tam po raz pierwszy usłyszał Barkę.

 

Barka – I i II zwrotka

 

Jako biskup popierał różnego typu imprezy kulturalno religijne jak m. in. Sacrosong – festiwal pieśni i piosenki religijnej.

W dniu 28 czerwca 1967 roku arcybiskup krakowski Karol Józef Wojtyła zostaje podniesiony do godności Kardynała. Jako trzeci z purpuratów polskich obok kardynałów Wyszyńskiego – prymasa Polski i Kominka – metropolity wrocłąswskiego ma możliwość udziału w Conclave (czyt.: konklawe)  wyborze nowego papieża.

 

1. Jak długo na Wawelu

Zygmunta bije dzwon

I gdy kardynał Krakowski

Objął papieski tron

 

Ref.: Cieszy się Polska cała

Na tą wspaniałą wieść

Gorące serca w darze

Pragną mu wszyscy nieść

 

2. Opuścił Kraków stary

Ojczyzny wielki syn

Gdy Chrystus Pan powołał

Na swą stolicę Rzym

 

Ref.: Zjednoczy nas świat cały

Kościół i wiarę też

Papież ten nasz wspaniały

Tak znany pośród rzesz

 

3. Niech biją polskie dzwony

Za tak wspaniały cud

Że rodak miasta Wadowic

Tak sławi polski lud

 

Ref.: Niech płynie pieśń radosna

Ten nasz dziękczynny hymn

Niech śpiewa go z radością

Warszawa, Kraków, Rzym

 

4. Gdy na stolicy Piotra

Zasiadł nasz polski brat

W prawdziwy pokój na ziemi

Zaczyna wierzyć świat

 

Ref.: Papież Jan Paweł II

Wymodli pokój nam

Z narodem całej Polski

U Jasnogórskich bram


 

 

W dniu 16 października 1978 roku sam zostaje wybrany 264 papieżem w historii Kościoła i pierwszym po 400 latach nie Włochem.

Podczas swojej pierwszej pielgrzymki do Polski 2 czerwca w 1979 roku wypowiedział w Warszawie znamienne słowa na „niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi, tej ziemi”. Słowa te zapoczątkowały zmiany ustrojowe i polityczne w Polsce

 

Podczas niespełna 27 lat pontyfikatu odbył 103 pielgrzymki do różnych miejsc świata, bronił biednych i skrzywdzonych podczas wielu wojen na świecie. Najbardziej jednak ukochał dzieci i młodzież. Oni również odwzajemniali tę miłość tłumnie przybywając na spotkania z Ojcem świętym Janem Pawłem II.

Podczas śmierci Ojca świętego cały świat zjednoczył się przy konającym papieżu. Dnia 2 kwietnia 2005 roku o godzinie 21.37 Jezus otworzył przed Janem Pawłem II drzwi wieczności. Odszedł ten, co ukochał lud.

Módlmy się o szybką beatyfikację i kanonizację sługi Bożego Jana Pawła II do tej, którą najbardziej ukochał – Matki Bożej Pod Twoją obronę

 

 


 

1. Matko, pomóż trwać nam w nadziei, 
W dziękczynieniu za Ojca Świętego, 
Za dar od Boga miłosiernego 
 
Zanieś Matko, nasze dzięki do Pana, 
za posługę Jana Pawła Drugiego. 
Wdzięczne serca zanieś Matko kochana. 
u stóp Boga Wszechmocnego je złóż. 
 
2. Matko, w naszych sercach zostanie 
każde słowo i każde przesłanie, 
na trud i radość oczekiwania. 
Zanieś Matko…
 
3. Przytul Go do serca Maryjo, 
gdy do domu powrócił strudzony. 
Niech zwiększy grono błogosławionych. 
Zanieś Matko